پرهیز امام حسین(ع) از بیعت با یزید
عزاداری محرم
تابلوی بعد از ظهر عاشورا
تابلوی بعد از ظهر عاشورا یکی اثرها نقاشی محمود فرشچیان
حوادث
طومارهای کوفیان به امام حسین(ع) • طومار امام حسین(ع) به تسلط بصره • روز عاشورا • اتفاق کربلا • رخداد عاشورا (از نظر داده های عددی) • روزشمار حادثه عاشورا • اسیران کربلا
اشخاص
امام حسین(ع) • علی اکبر • علیاصغر • عباس بن علی • حضرت زینب(س) • سکینه بنت حسین • فاطمه دختر امام حسین • مسلم بن عقیل • شهیدان کربلا • اسیران کربلا
مکانها
مقبره امام حسین(ع) • تل زینبیه • بقاع حضرت عباس(ع) • چاله قتلگاه • میانالحرمین • نهر علقمه
مناسبتها
تاسوعا • عاشورا • دهه محرم • اربعین • دهه صفر
مراسم
مرثیهخوانی • مدیحه • تعزیه • مدیحه • زنجیرزنی • سینهزنی • سقاخانه • سنج و دمام • تیم سوگواری • شام غریبان • تشتگذاری • نخلگردانی • قمهزنی • راهپیمایی اربعین • تابوتگردانی • مراسم حسینیه نصرت مشهد تابوت
نبو
بعداز مرگ معاویه (۱۵ رجب سال ۶۰ق)، با کوششهایی که وی پیش از مرگش جاری ساختن داده بود[۵] برای فرزندش یزید از عموم بیعت دریافت شد؛[۶] ولی براساس صلحطومار امام حسن(ع) با معاویه، معاویه حق نداشت برای خویش جانشین گزینش نماید.[۷] یزید تصمیم گرفت از یکسری بدن از بزرگان مسلمانها که دعوت معاویه را برای بیعت با یزید نپذیرفته بودند، بیعت بگیرد.[۸] به همین استدلال به ولید بن عتبه، قاضی وقت مدینه طومارای نوشت و از وی خواست که از حسین بن علی، عبدالله بن قدمت، عبدالرحمن بن ابی دیده نشده و عبدالله بن زبیر به اجبار بیعت بگیرد و هر مورد نپذیرفت گردنش را بزند[۹] بعد، ولید طومار دیگری از یزید اخذ کرد که در آن تأکید کرده بود: اسم موافقان و معارضان را برای اینجانب بنویس و رمز حسین بن علی را نیز با پاسخ طومار به سوی اینجانب بفرست».[۱۰] ولید با مروان بن حکم مشاوره کرد[۱۱] و آنگاه عبدالله بن عمرو را در پی امام حسین(ع)، ابنزبیر، عبدالله بن قدمت و عبدالرحمن بن ابیدیده نشده ارسال آدرس حسینیه نصرت مشهد کرد.[۱۲]
امام حسین(ع) به یار و همدم سی نفر[۱۳] از نزدیکان خویش به دارالاماره مدینه رفت.[۱۴] ولید، خبر مرگ معاویه را به وی اعطا کرد و آنگاه طومار یزید را برایش خواند که در آن از ولید مراد گردیده بود از حسین بن علی(ع) بیعت بگیرد. حسین(ع) به ولید فرمود: «به گمانم مقصود تو این میباشد که بیعت اینجانب در حضور عموم باشد.» ولید پاسخ بخشید: «لحاظ اینجانب نیز همین میباشد.»[۱۵] امام(ع) فرمود: «پس تا فردا به اینجانب زمان بده تا لحاظ خویش را اعلام کنم.»[۱۶] قاضی مدینه، بعد از ظهر روز آنگاه، مأموران خویش را به منزل حسین(ع) ارسال کرد تا پاسخ اورا اخذ نماید.[۱۷] حسین(ع) آن شب را هم مهلت خواست که با موافقت ولید یاروهمدم بود.[۱۸] بعداز این مهلتخواهی، امام(ع) تصمیم گرفت مدینه را سوراخ رزرو حسینیه نصرت مشهد نماید.[۱۹]
خروج امام حسین از مدینه
امام حسین(ع)، دو شب باقی مانده از ماه رجب و به نقلی دیگر سوم شعبان سال ۶۰ق[۲۰] به یار ۸۴ نفر از اهلبیت و یارانش، مدینه را به قصد مکه شکاف کرد.[۲۱] بنابر بر گزارش ابناعثم، آن حضرت شبهنگام نزد، قبر فرستاده(ص)، فاطمه(س) و امام حسن(ع) رفت و با آنها وداع کرد.[۲۲] درین هجرت به جز محمد بن حنفیه[۲۳] بیشتر خویشان امام حسین(ع) مثلا فرزندان، برادران، خواهران و برادرزادههایش، اورا ملازمت و همراهی میکردند.[۲۴] ضمن بنیهاشم، بیست و یک نفر از یاران امام حسین(ع) نیز با وی درین هجرت یاروهمدم شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد شدند.[۲۵]
محمد بن حنفیه اخوی امام حسین(ع) بعداز استحضار از مهاجرت امام، برای خداحافظی نزد وی رفت. حسین(ع) وصیتطومارای برای وی نوشت که در آن آمده میباشد:
إنّی لَم اَخْرج أشِراً و لا بَطِراً و لا مُفْسِداً و لا ظالِماً وَ إنّما خَرجْتُ لِطلبِ الإصلاح فی اُمّةِ جَدّی اُریدُ أنْ آمُرَ بالمَعْروفِ و أنْهی عن المُنکَرِ و أسیرَ بِسیرةِ جدّی و سیرةِ أبی علی بن أبی طالب
اینجانب از روی ناسپاسی و زیادهخواهی و برای خرابی و ستمگری، خروج نکردم؛ بلکه اصلاح امّت جدّم را میجویم. میخواهم فرمان به دارای اسم و رسم و نهی از منکر کنم و به سیره جدّم و پدرم علی بن ابیطالب(ع) خوی کنم....[۲۶]
پرونده:مسیر کاروان امام حسین(ع) از مدینه تا کربلا.jpg
نقشه مسیر کاروان امام حسین(ع) از مدینه تا مکه و از مکه تا کربلا
امام حسین(ع) با همراهانش از مدینه بیرون شد و برخلاف منظور نزدیکانش رویه اساسی مکه را پیش گرفت.[۲۷] در بین شیوه مکه، امام حسین(ع) با عبدالله بن فرمان بردار عکس العمل کرد. وی از مقصد امام پرسید. امام فرمود: فعلا سوی مکه میروم. زیرا آنجا برسم، از معبود برای بعداز آن، طلب نه خواهم کرد. عبدالله امام را از عموم کوفه برحذر داشت و از وی خواست در مکه بماند.[۲۸]
امام حسین(ع) در سوم شعبان سال ۶۰ق به مکه رسید[۲۹] و با استقبال عموم مکه و حجگزاران روبرو شد.[۳۰] مسیر تکان حسین(ع) از مدینه تا مکه مشتمل بر این منازل میباشد: ذوالحلیفه، ملل، سیاله، عرق ظبیه، زوحاء، انایه، عرج، لحر جمل، سقیا، ابواء، گردنه هَرشا، رابغ، جحفه، قدید، خلیص، عسفان و مرالظهران.[۳
پرهیز امام حسین(ع) از بیعت با یزید
عزاداری محرم
تابلوی بعد از ظهر عاشورا
تابلوی بعد از ظهر عاشورا یکی اثرها نقاشی محمود فرشچیان
حوادث
طومارهای کوفیان به امام حسین(ع) • طومار امام حسین(ع) به تسلط بصره • روز عاشورا • اتفاق کربلا • رخداد عاشورا (از نظر داده های عددی) • روزشمار حادثه عاشورا • اسیران کربلا
اشخاص
امام حسین(ع) • علی اکبر • علیاصغر • عباس بن علی • حضرت زینب(س) • سکینه بنت حسین • فاطمه دختر امام حسین • مسلم بن عقیل • شهیدان کربلا • اسیران کربلا
مکانها
مقبره امام حسین(ع) • تل زینبیه • بقاع حضرت عباس(ع) • چاله قتلگاه • میانالحرمین • نهر علقمه
مناسبتها
تاسوعا • عاشورا • دهه محرم • اربعین • دهه صفر
مراسم
مرثیهخوانی • مدیحه • تعزیه • مدیحه • زنجیرزنی • سینهزنی • سقاخانه • سنج و دمام • تیم سوگواری • شام غریبان • تشتگذاری • نخلگردانی • قمهزنی • راهپیمایی اربعین • تابوتگردانی • مراسم حسینیه نصرت مشهد تابوت
نبو
بعداز مرگ معاویه (۱۵ رجب سال ۶۰ق)، با کوششهایی که وی پیش از مرگش جاری ساختن داده بود[۵] برای فرزندش یزید از عموم بیعت دریافت شد؛[۶] ولی براساس صلحطومار امام حسن(ع) با معاویه، معاویه حق نداشت برای خویش جانشین گزینش نماید.[۷] یزید تصمیم گرفت از یکسری بدن از بزرگان مسلمانها که دعوت معاویه را برای بیعت با یزید نپذیرفته بودند، بیعت بگیرد.[۸] به همین استدلال به ولید بن عتبه، قاضی وقت مدینه طومارای نوشت و از وی خواست که از حسین بن علی، عبدالله بن قدمت، عبدالرحمن بن ابی دیده نشده و عبدالله بن زبیر به اجبار بیعت بگیرد و هر مورد نپذیرفت گردنش را بزند[۹] بعد، ولید طومار دیگری از یزید اخذ کرد که در آن تأکید کرده بود: اسم موافقان و معارضان را برای اینجانب بنویس و رمز حسین بن علی را نیز با پاسخ طومار به سوی اینجانب بفرست».[۱۰] ولید با مروان بن حکم مشاوره کرد[۱۱] و آنگاه عبدالله بن عمرو را در پی امام حسین(ع)، ابنزبیر، عبدالله بن قدمت و عبدالرحمن بن ابیدیده نشده ارسال آدرس حسینیه نصرت مشهد کرد.[۱۲]
امام حسین(ع) به یار و همدم سی نفر[۱۳] از نزدیکان خویش به دارالاماره مدینه رفت.[۱۴] ولید، خبر مرگ معاویه را به وی اعطا کرد و آنگاه طومار یزید را برایش خواند که در آن از ولید مراد گردیده بود از حسین بن علی(ع) بیعت بگیرد. حسین(ع) به ولید فرمود: «به گمانم مقصود تو این میباشد که بیعت اینجانب در حضور عموم باشد.» ولید پاسخ بخشید: «لحاظ اینجانب نیز همین میباشد.»[۱۵] امام(ع) فرمود: «پس تا فردا به اینجانب زمان بده تا لحاظ خویش را اعلام کنم.»[۱۶] قاضی مدینه، بعد از ظهر روز آنگاه، مأموران خویش را به منزل حسین(ع) ارسال کرد تا پاسخ اورا اخذ نماید.[۱۷] حسین(ع) آن شب را هم مهلت خواست که با موافقت ولید یاروهمدم بود.[۱۸] بعداز این مهلتخواهی، امام(ع) تصمیم گرفت مدینه را سوراخ رزرو حسینیه نصرت مشهد نماید.[۱۹]
خروج امام حسین از مدینه
امام حسین(ع)، دو شب باقی مانده از ماه رجب و به نقلی دیگر سوم شعبان سال ۶۰ق[۲۰] به یار ۸۴ نفر از اهلبیت و یارانش، مدینه را به قصد مکه شکاف کرد.[۲۱] بنابر بر گزارش ابناعثم، آن حضرت شبهنگام نزد، قبر فرستاده(ص)، فاطمه(س) و امام حسن(ع) رفت و با آنها وداع کرد.[۲۲] درین هجرت به جز محمد بن حنفیه[۲۳] بیشتر خویشان امام حسین(ع) مثلا فرزندان، برادران، خواهران و برادرزادههایش، اورا ملازمت و همراهی میکردند.[۲۴] ضمن بنیهاشم، بیست و یک نفر از یاران امام حسین(ع) نیز با وی درین هجرت یاروهمدم شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد شدند.[۲۵]
محمد بن حنفیه اخوی امام حسین(ع) بعداز استحضار از مهاجرت امام، برای خداحافظی نزد وی رفت. حسین(ع) وصیتطومارای برای وی نوشت که در آن آمده میباشد:
إنّی لَم اَخْرج أشِراً و لا بَطِراً و لا مُفْسِداً و لا ظالِماً وَ إنّما خَرجْتُ لِطلبِ الإصلاح فی اُمّةِ جَدّی اُریدُ أنْ آمُرَ بالمَعْروفِ و أنْهی عن المُنکَرِ و أسیرَ بِسیرةِ جدّی و سیرةِ أبی علی بن أبی طالب
اینجانب از روی ناسپاسی و زیادهخواهی و برای خرابی و ستمگری، خروج نکردم؛ بلکه اصلاح امّت جدّم را میجویم. میخواهم فرمان به دارای اسم و رسم و نهی از منکر کنم و به سیره جدّم و پدرم علی بن ابیطالب(ع) خوی کنم....[۲۶]
پرونده:مسیر کاروان امام حسین(ع) از مدینه تا کربلا.jpg
نقشه مسیر کاروان امام حسین(ع) از مدینه تا مکه و از مکه تا کربلا
امام حسین(ع) با همراهانش از مدینه بیرون شد و برخلاف منظور نزدیکانش رویه اساسی مکه را پیش گرفت.[۲۷] در بین شیوه مکه، امام حسین(ع) با عبدالله بن فرمان بردار عکس العمل کرد. وی از مقصد امام پرسید. امام فرمود: فعلا سوی مکه میروم. زیرا آنجا برسم، از معبود برای بعداز آن، طلب نه خواهم کرد. عبدالله امام را از عموم کوفه برحذر داشت و از وی خواست در مکه بماند.[۲۸]
امام حسین(ع) در سوم شعبان سال ۶۰ق به مکه رسید[۲۹] و با استقبال عموم مکه و حجگزاران روبرو شد.[۳۰] مسیر تکان حسین(ع) از مدینه تا مکه مشتمل بر این منازل میباشد: ذوالحلیفه، ملل، سیاله، عرق ظبیه، زوحاء، انایه، عرج، لحر جمل، سقیا، ابواء، گردنه هَرشا، رابغ، جحفه، قدید، خلیص، عسفان و مرالظهران.[۳
سوالات مهم درباره حسینیه نصرت مشهد؛ راهنمای انتخاب، رزرو و برگزاری مراسم